Վիլյամ Սարոյան. առակ խելացի տղայի և թագավորի մասին

Այս թագավորը իր օրն անցկացնում էր մարդկանց զանազան անհեթեթ հանձնարարություններ տալով ու կարծում էր, թե իր նման խելոքը չկա, մինչդեռ նրա երիտասարդ խորհրդականներից մեկը շատ ավելի խելամիտ էր, քան թե…

Վիլյամ Սարոյան «Կույրի պատմությունը»

Ամուսինն ու կինն իրենց էշը հեծած լեռնային ճանապարհով դեպի Բիթլիս են ուղևորվում, երբ նրանց դիմաց մի կույր տղամարդ է հայտնվում, ով առաջ էր շարժվում խարխափելով: Ամուսինն ասում է կնոջը. - Աստված քեզ երկու աչք է տվել, իջիր և ոտքով գնա, իսկ կույրը թող էշին նստի: Կինը պատասխանում է. - Կույրը խորամանկ է, արի սուս ու փուս անցնենք կողքով: Բայց ամուսինը խղճում է կույրին և շատ է ուզում, որ նա էշով գնա: - Տեսնո՞ւմ ես, - ասում է, - ոտքն արդեն վնասել է: Իջիր, թող էշին նստի: Կինն էշից իջնում է, և կույրը տեղավորվում է ամուսնու կողը: Կինը ոտքով է գնում, իսկ տղամարդիկ քշում են էշը, և նրանք վերջապես քաղաք են հասնում: Ամուսինը դիմում է կույրին. - Հասանք Բիթլիս, հիմա պետք է բաժանվենք, ցա՛ծ իջիր: - Իջնե՞մ, - զարմանում է կույրը: - Ինչ է, թե սարերով ուղեկցել եք էշիս, ուզում եք անասունս ինձնից խլե՞լ: Կինը զգում է մոտալուտ դժբախտությունն ու հառաչում: - Հիմա՛ր ամուսինս, ասում է նա: - Իջի՛ր, խնդրում եմ, - կրկնում է ամուսինը, - քեզ խղճացի և էշովս մինչև քաղաք բերեցի: Հիմա քո ճամփով գնա: Կույրը սկսում է գոռգոռալ: Մարդիկ են հավաքվում: Կույրը իր պատմությունն է պատմում նրանց: Ամուսինը զգում է, որ մարդկանց համակրնաքը ավելի շատ կույրի կողմն է, քան իր՝ ասում է կնոջը. - Դու ճիշտ էիր, ես սխալ գործեցի, թող էշը նրան լինի, արի գնանք: - Ճի՛շտ ես ասում, - պատասխանում է կինը, - գնացի՛նք: Այս լսելով՝ կույրն անմիջապես բղավում է. - Սկզբում ուզում էիր էշս գողանալ, հիմա էլ որոշել ես կնո՞ջս խլել, իսկ կինս ողջ-առողջ տղամարդ է տեսել և այլևս չի՞ ուզում կույր ամուսին ունենալ: Կինը վախից նվաղում է: Ամուսնու լեզուն կապ է ընկնում: Ամբոխը կույրին է հավատում: Չէ՞ որ կույր էր: նրան խղճում էին, որովհետև չէր տեսնում:…

Գիրքն իմ կյանքում

Ընթերցանությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում իմ առօրյա կյանքում: Մշտապես մեծ հետաքրքրությամբ եմ ընթերցում իմ սիրած հեղինակների ստեղծագործությունները: Գրքերի միջոցով տեղափոխվում եմ լրիվ այլ աշխարհ, ուր ապրում են գրական հերոսները: Այդ…

Եղիշե Չարենց «Ես իմ անուշ Հայաստանի»

Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բարն եմ սիրում,Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման,Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում։ Սիրում եմ մեր երկինքը…