<<Ազատագրական զինված պայքարը Սյունիքում XVIII դարում (1722-1730 թթ․)>>։
Կարդա՛լ և ուսումնասիրե՛լ<<Ազատագրական զինված պայքարը Սյունիքում XVIII դարում (1722-1730 թթ․)>> թեման․ (Կարող եք գտնել՝ <<Հայոց պատմություն>> 11 դասարանի դասագրքի մեջ։ Նախընտրելի է նայել Ընդհանուր և բնագիտամաթեմատիկական հոսքերի համար նախատեսված դասագիրքը։ Կարող եք գտնել թեման համացանցից, բացի Wikipedia-կայքից։
Պատասխանե՛ք հետևյալ հարցերին․
Ի՞նչ նպատակով Սյունիք ժամանեց Ստեփան Շահումյանը։
Ստեփան Շահումյանը եկել էր այն նպատակով, որ միավորեր հայկական ապստամբ ուժերը։
Ե՞րբ տեղի ունեցավ առաջին հաղթական մարտը և ում դեմ։
Տեղի ունեցավ 1722 թվին Ջահանշիր ցեղի դեմ։
Հայկական ուժերը 1723 թ․ տեր Ավետիսի և Մխիթար սպարապետի հետ միասին ի՞նչ բերդեր և ամրություններ նվաճեցին։
Նրանք նվաճեցին Զևայի բերդը։
Ո՞ր բերդը դարձավ Դավիթ բեկի ստեղծած իշխանության կենտրոնը, ճի՞շտ եք գտնում արդյոք ուժերի կենտրոնացումը։
Դավիթ Բեկի ստեղծած իշխանության կենտրոնը դարձավ Հալիձորի բերդը։ Իհարկե ո՛չ, ամրոցը այդքան էլ պաշտպանված չէր։
Պարսից շահը 1724 թ․ ի՞նչ քաղաքականություն որդեգրեց Սյունիքի նկատմամբ և ինչու՞։
Նա կոչ էր անում պարսկական իշխանություններին ճանաչել Սյունիքի իշխանությունը, չգիտեմ ինչու։
Ի՞նչպիսի ավարտ ունեցավ 1727թ․ Հալիձորի պաշարումը, ի՞նչ կորուստներ ունեցան թուրքերը։
Դավիթ Բեկը որոշում է կտրուկ շարժումներով գրոհել թշնամուն, և թշնամին տալիս է 13 հազար զոհ, թշնամուց խլում է կողոպուտն ու ավարը։
Ինչպե՞ս եք գնահատում Հալիձորի մարտի ժամանակ Դավիթ բեկի ընդունած գրոհի հրամանը, խելամի՞տ եք համարում։
Լավ որոշում էր, այո, իհարկե խելամիտ եմ համարում ։D
Ինչու՞ է 1728 թվականը համարվում ծանր և՛ Արցախի և՛ Սյունիքի ազատագրական պայքարների համար։
Որովհետև մահացան ազատագրական պայքարի ղեկավարները։
Պատահակա՞ն եք համարում 1728 թվականին Արցախի և Սյունիքի ազատագրական պայքարի ղեկավարների անակնկալ մահերը։
Ոչչ։
Ի՞նչ պատճառներով ողբերգական ավարտ ունեցավ հայերի համար Հալիձորի երկրորդ պաշարումը։
Տեր֊Ավետիսը վստահելով թուրքերին ամրոցի դռները թողնում է բաց, իսկ Մխիթար Սպարապետը գիշերը լքում է բերդը։ Թուրքերը գիշերը գալիս են թալանում և ավիրում բերդը։
Պատասխանե՛ք հետևյալ հարցին․ Ինչպե՞ս կավարտվեր ազատագրական զինված պայքարը Սյունիքում, եթե դավադրաբար չսպանվեր Մխիթար Սպարապետը։
Իմ կարծիքով ամեն ինչ կունենար լավ ավարտ։
Հանձնարարության արդյունքները հրապարակե՛ք բլոգներում և ուղարկե՛ք իմ էլ․ հացեին (s.tamazyan@mskh.am), ոչ ուշ, քան մարտի 4-ը։
Մարիամ Շախվերդյան 