Հեռավոր անապատում (մոլեգնում, վարարում) էր մրրիկը:
(Հայերեն լեզուն, հայերենը) հնդեվրոպական լեզվաընտանիքում առանձին լեզու է:
Երեկոյան (բառաչում, մայում) էին արոտավայրերից տուն եկող կովերն ու հորթերը:
Միայն սայլերին լծված (նժույգների, ձիերի) խրխնջյունն էր տարածվում լռության մեջ:
Քամին (փռփռացնում, փրփրեցնում) էր նրա հագուստի փեշերը:
(Ամոլ, ամուլ) դաշտերը դարձան արգասաբեր ու բերրի:
Ամառները նա հաճախ էր գնում գյուղ՝ (իր, իրեն) պապերի ծննդավայրը:
Բնավորության այդ գծերը նա (ժառանգել, ժառանգություն էր ստացել ) ծնողներից:
Անդրանիկ զորավարի մասին ժողովուրդը բազմաթիվ (ավանդույթներ, ավանդություններ) է ստեղծել:
Աբովյան (փողոցի վրա, փողոցում) մի նոր գրախանութ է բացվել:
Գտնել հոմանիշները։
կանխավ- նախապես, վաղօրոք
կծծի- ժլատ, գծուծ
կշտամբել- հանդիմանել, նախատել
ծործոր- խորխորատ, ծերպ
խոկալ- խորհել, մտորել
օղակել- շրջապատել, պաշարել
աջակցել- օժանդակել, օգնել
խայտառակել- անարգել, անվանարկել
ոգևորել- քաջալերել, խրախուսել
հղել- առաքել, ուղարկել
